5 Mart 2012 Pazartesi

kol & kanat









"Bir kuş uçurdum bugün hayatımdan" dedi tül perdelerin ardından sokağa bakarken. 

Hem kendini, hem kuşu özgür bırakmıştı ona göre. Bir kafesten çıkıp gelen kuş, onun yanında mutlu gözüküyordu. Zaman geçtikçe birbirlerine alışacaklar ve alışkanlıkla sahiplenmeye doğru yol alacaktı duyguları, bunu hissediyordu. Korkuları vardı; ya bir gün kuş sahibine dönmek isterse, ya sahibi onu arayıp bulup dönmeye ikna ederse, ya da bir gün o kaçmasın diye kendi hayatlarını bir kafese dönüştürürse. Hayatın içinde yanyana durmakla, sahiplenmek arasındaki ince çizgiyi geçmekten oldum olası korkmuştu. Bu kendisine acı vereceği kadar onu da incitirdi. Kocaman bir tepeden gözünü kapatıp yüreğiyle boşluğa atlamak ve uçmak isterdi onunla ama aynı değillerdi. Birinin kanadı vardı, ötekinin kolları. Biri çırpardı kanatları, öteki kollarıyla sarardı. Biri uçardı, öteki yürürdü. 

Hayat nerden baktığınla orantılıydı. Onun baktığı yerden görünen şey, onu tedirgin ediyordu. Tedirgin eden şey, aynı zamanda onu mutsuz da edebilirdi. Eğildi, minik öpücük kondurdu ve avuçlarının içinden bıraktı kuşu. Kollarını, sanki kanatlarıymış gibi yavaşça indirirken, gözden kayboluncaya kadar baktı ardından. 







{ಠ,ಠ}
|)__) 
-”-”-




n
ot: fotoğraflar ​
M©
MENT©S
​ arşivindendir.​


4 yorum:

  1. Okuduklarım mı gördüğüm mü daha güzel? Her ikisi de kuşkusuz seninle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Nehir İda'm, güzel bakan gözlerin güzel görüyor.. Yüreğim kabardı koltuklarım kadar.. :) Teşekkürler, teşekkürler arkadaşım.

      Sil
  2. diyecek bir şey bulamadım...guzel ve yakın bulmamdan olsa gerek :-)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Kaan ilk defa yorum bırakıyorsun, hoşgeldin :)
      Teşekkür ederim.

      Sil

{ಠ,ಠ}
|)__)
-”-”-

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...